Massa spurt

De massaspurt. Niet sprint maar spurt want spurt is een Vlaams woord en in de koers spreekt men Vlaams. Geen Nederlands. Punt. Tijdens de massaspurt, of beter gezegd tijdens de voorbereiding van de massaspurt zit ik gefascineerd te turen naar het beeldscherm. Niemand moet mij dan ook storen in het kijken naar dat beeldscherm tijdens bijvoorbeeld de Delta tour Zeeland. Of je moet een chagrijnige snauw voor lief nemen. Niet omdat ik zo’n onaardige jongen ben maar niets boeit mij meer dan het gewriemel, getrek, gevloek en getier in de voorbereiding tot de massaspurt. Als de kamikazepiloten zich aan het front gemeld hebben  maak ik een extra zintuig aan. Die heb je namelijk nodig als je alles wil zien en niets wilt missen tijdens het gekkenwerk in de ultieme kilometers. Daar kan geen massahysterie op Alpe d’Huez, chaotische idioterie op de Koppenberg of venijnige demarrage op de Cauberg tegenop. Zeker in deze Tour ben ik erg verwend geraakt met elke dag een spurt op het scherpst van de snede en prachtige gefilm met een drone van alldrone. Door het ontbreken van de Petacchi’s van deze wereld zijn de massaspurts chaotischer dan ooit tevoren en zo zie ik ze graag. Het ontbreken van de ‘trein’ begint een type als Boonen mateloos te frustreren. Telkens begint hij te laat te spurten omdat de Bom van Balen niet vanaf de tweede rij durft te komen. Bang om ingesloten te raken wat begrijpelijk is maar in deze Tour niet de juiste tactiek blijkt. Freire en McEwen bewijzen dat eigen initiatief loont. Ietwat overtrokken maar je kunt de spurts in de eerste week vergelijken met die bij de amateurs. Ook daar moeten de spurters vechten voor hun plek en treintjes komen in de clubcompetitie al helemaal niet voor. Geweldig! Wat wel erg jammer is dat de spurts in de Tour minder in beeld gebracht worden dan bijvoorbeeld in de Giro. In Italië scheren de heli’s bij wijze van spreken over de helmen van de renners heen, waardoor het ijzingwekkende geduw en getrek prachtig in beeld gebracht wordt. Een vaste camera die de laatste tweehonderd meter met de sprinters meerijdt zou ook spectaculaire beelden opleveren. Het zijn maar ideeën…

Saai noemen velen de eerste week van de Tour. Tjah, dat is het ook. De hele dag naar een kansloze vlucht koekeloeren van een stel dappere Fransozen is geen sinecure. Het toch niet onaardige Bretoense landschap ten spijt kon ik vandaag de verleiding dan ook niet weerstaan om de oogjes half te sluiten. Herbert Dijkstra doet op dit soort dagen altijd perfect dienst als slaapmutsje maar bij het woord finale veer ik plotsklaps rechtop. Ik zeg Herbert Dijkstra want ik was vandaag veroordeeld tot het kijken naar de NOS.  Samen met mijn oppaskindje zapte ik driemaal wanhopig alle kanalen weg maar ik vond geen VRT . Geluid uit en radio Tour aan is sinds Jacques Chapel ook geen optie meer. Het is maar een geluk dat de schoonheid van de massaspurt geen commentaar behoeft. Een overbodige column dus eigenlijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>