Leerling

,,Wie denk jij dat de Tour gaat winnen?’’ Ik zit op de fiets, telefoon aan mijn oor, het is elf uur ’s ochtends. En degene die ik aan de lijn heb, is niet de eerste vandaag die dat van me wil weten. Ik ben er al twee keer eerder over ondervraagd, wat alleen maar kan betekenen dat het een vraag is die mensen bezighoudt.

Toen de etappes nog vlak waren, was dat wel anders. Dan heeft het volgen van de Tour veel weg van het kijken naar een serie paardenraces: in galop naar de streep en dan de finishfoto afwachten. De gele trui is niet meer dan een voetnoot in dat spektakel, een pietluttig gegoochel met bonificatiesecondes.

Met de eerste bergetappe werd de Tour een heel ander schouwspel. In plaats van een paardenrace heb je dan ineens het verhaal van de tien kleine negertjes voor je – en zit je te wachten tot er weer eentje afvalt omdat die er doorheen zit. Er was op weg naar Pla-de-Beret een Amerikaan die zich er heel duidelijk niet af liet rijden, dezelfde Amerikaan die naar eigen zeggen de pijn van een kapotte heup zit te verbijten: Floyd Landis.

,,Floyd Landis’’, zei ik stellig. Aan de andere kant werd instemmend gereageerd. Want je ziet het aan die kerel, iedereen ziet het aan hem: hij is slim, hij is sterk, hij is zelfverzekerd en vastberaden.

Van de Floyd Landis die jaren terug bij de ploeg van Armstrong werd ingelijfd, kon je dat toch niet zeggen. Tenminste, dat beweert de ‘boss’ zelf in het tweede deel van zijn autobiografie, ‘Elke seconde telt’. Volgens Armstrong was Landis een aan lager wal geraakte weirdo, die het bestond om op regenachtige middagen dertien cappuccino’s naar binnen te gieten en royaal met creditcards te wapperen zonder dat hij een cent te makken had.

Armstrong hoorde van dat voorval met die cappuccino’s, ging vijf uur met de zondaar op pad, en genas hem. Hij kneedde hem vervolgens tot een knecht die in staat was om dingen voor zijn baas te doen die hij zelf niet voor mogelijk had gehouden.

En nu is Landis dus zelf de baas. Dé vraag voor het begin van de Tour was: wie wordt de opvolger van Armstrong? NuUllrich en Basso niet meedoen, denk ik dat het antwoord wel eens kan zijn: de beste leerling van Armstrong. Want Landis, de bekeerde weirdo met z’n gammele heup, is zichzelf deze Tour opnieuw aan het verbazen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>