Recept vlakke wielren etappes

Er is een recept voor vlakke etappes, een recept dat we dezer dagen vaak klaargemaakt zien worden. Als ik een Tour-kookboek zou moeten schrijven, komt het in het kort denk ik hier op neer: neem een groep vluchters– vier of vijf is voldoende – giet er vervolgens een scheut tempoversnelling in, smeer het peloton uit over de weg en gebruik wat sprinters om het af te maken. Geloste renners naar smaak toevoegen.

Globaal is dat hoe het gaat; er zijn maar kleine nuanceverschillen in het bereidingsproces. Die verschillen, die wel belangrijk zijn om écht iets exquis te kunnen serveren, staan elke dag beschreven in een boek. Het mag ‘kookboek’ heten, maar ik geef toe dat ‘routeboek’ professioneler klinkt.

Sprinters, en misschien nog wel meer knechten van sprinters, zitten zich als het goed is elke dag suf te turen in dat boek, op die rotonde, die asfaltstrook met die parkeerhaventjes, en dat bruggetje op vijfhonderd meter van de finish. Dat alles gesitueerd in een plek met een naam waar ze hooguit vaag van gehoord hebben, maar die voor hen betekenis heeft gekregen omdat de organisatie daar toevallig de streep van de betreffende etappe heeft getrokken.

Cruciaal onderdeel van die voorvorige zin: ‘Als het goed is.’ Want ik krijg de indruk dat niet iedereen zo goed op de hoogte is van wat er in het routeboek staat. En wel zeker Julian Dean niet, die kennelijk in de veronderstelling verkeert dat je het gerecht dat de vierde etappe heet ook wel kunt afmaken als je de vorige drie klaargemaakt hebt zien worden.

Dean keek of zijn baas, Thor Hushovd, achter hem zat, en net op dat moment was hij uit een flauwe bocht aan het komen. Daar kwam hij pas achter toen hij tegen een briesende mederenner zat aangeplakt. Een ongemakkelijke situatie, die dan ook de eenmansvalpartij van Dean tot gevolg had.

Hopelijk steekt Dean, en met hem al die andere renners die zich in de keuken begeven, de komende dagen zijn neus goed in het routeboek. Want er komen nog veel soortgelijke kookklussen aan, en wie weet wordt hij wel de vaste chef-kok bij zijn ploeg als Hushovd de kans krijgt om de slagroom op de taart aan te brengen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>